ReadyPlanet.com
dot
dot
Newsletter

dot
dot
dot
bulletเที่ยวนิวซีแลนด์
bulletเที่ยวเนปาล


web bord
เรื่องราว หน้าบ้าน
เพลง เพลินๆ
สารคดื เรื่องสั้น
hspace=0

เที่ยวศิลปวัฒนธรรม

เที่ยวเมืองไทย

Angkor variety...เที่ยวนครวัด

โปรแจ๊ค...เชียงใหม่กอล์ฟเซอร์วิส

hotel deals in christchurch hotel deals in christchurch Submit Commission Structure Reminder (Monthly Basis) Number of Departures Booking Commission Percentage (BCP) + Cost Per Click (CPC) 1-15 4% $0.10 16-49 4.5% (after the first 15 checkouts) $0.10 50-99 5% (after the first 49 checkouts) $0.10 100-199 6% (after the first 99 checkouts) $0.10 200-999 7% (after the first 199 checkouts) $0.10 1000+ 8% (after the first 999 checkouts) $0.10


เที่ยวเนปาล

เที่ยวเนปาล  สารคดีเที่ยวเนปาล

เป็นครั้งแรกที่ได้เที่ยวเนปาล !

การเดินทางครั้งนี้ถือว่าคุ้ม คุ้มที่ได้มีเรื่องราวให้ได้รำลึกถึงและสนุกที่ได้จดบันทึกไว้

ตัวอักษรที่เขียนสามารถฉายซ้ำเสมือนให้ได้กลับได้เที่ยวอีก ใคร ๆ ก็ชอบเที่ยว แต่เชื่อว่าไม่ใช่ทุกทริปจะมีเรื่องราวประทับใจให้ได้จดบันทึก หรือเขียนเก็บทุกรายละเอียดไว้ และหลายครั้งที่ภาพความทรงจำดี ๆ ในบางทริปได้หายไปพร้อมกับบันทึกที่เขียนไม่เสร็จ
สิ่งเดียวที่ทำให้เที่ยวเนปาลครั้งนี้สนุกคือ ความไม่รู้ เมื่อไม่รู้ก็เกิดคำถาม และคำถามที่ค่อย ๆ ผุดตามทางนี้เองที่ทำให้หู ตา เปิดตลอดทางด้วยความอยากรู้อยากเห็น บางคำถามได้คำตอบด้วยความบังเอิญ เก็บได้ระหว่างทาง
และหลายคำตอบได้จากการหาอ่านทีหลัง อ่านเจอในสิ่งที่สงสัย แถมยังได้เกร็ดต่าง ๆ เพิ่มเติม ทำให้สนุกเสมือนได้กลับไปเที่ยวอีก

มีบ้างที่ถามเองตอบเอง และมีอีกหลายคำถามที่ยังหาคำตอบไม่ได้!

บันทึกนี้เป็นเพียงเรื่องเล่า ไม่ใช่ไกด์บุค ไม่ใช่เป็นข้อมูลที่ใช้อ้างอิง ว่าจะไปที่ไหน ไปอย่างไร หรือแต่ละที่มีประวัติ รายละเอียดอย่างไร เพราะสิ่งเหล่านี้สามารถสืบค้นได้เองหมด จากการหาอ่านในบรรดาหนังสือที่ว่าด้วยเรื่องเนปาล หรือพึ่งข้อมูลในโลกอินเตอร์เนทเพียงแต่พิมพ์คำที่ต้องการรู้และ...คลิ๊ก
หากแต่รายละเอียด ความประทับใจของแต่ละคนไม่สามารถเขียนออกมาอ้างอิงให้ได้เหมือนกันหมด จึงขอยืมสโลแกนที่ใครอาจจะว่าเชย มาอ้างอิงสรุป

“ไม่ลองไม่รู้”

“สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น”

“นี่แหละรสชาติของชีวิต”

สรุปให้กับตัวเองกับการเที่ยวเนปาลครั้งนี้ และยังหวังที่จะได้ไปสัมผัสกับความสนุกเช่นนี้อีกที่เนปาล สนุกที่จะได้ไปเยี่ยมหา ทักทายกันอีก รู้จักบางมุมให้กว้างกว่านี้ ไม่ได้จะไปเสาะแสวงหา หรือหาคำตอบของบางคำถามที่ยังหาคำตอบไม่ได้

เพราะที่สุดแล้วบางคำถามควรทิ้งให้เป็นคำถามอยู่เช่นนั้น 

และเคารพในตัวตนที่เป็นความต่างนั้นอย่างจริงใจ



เนปาล...ตามไปจนเจอ

...ช่วงเวลาที่นั่งมาในรถเห็นสภาพ บ้านเรือน รถราและผู้คน  ระหว่างทางจากสนามบินไปเกสต์เฮาส์ ไม่รู้ว่าความคิดนับถอยหลังถึงวันกลับมันแว๊บขึ้นมาเมื่อไหร่ ถามตัวเองว่าคิดถูกแล้วหรือที่มาที่นี่ แต่ก็เก็บคำถามไว้ในใจเท่านั้น บอกกับตัวเองว่าอย่าทำให้จิตตก เพราะยังต้องอยู่อีกหลายวัน เป็นไงเป็นกัน...JarnJoy เริ่มทริป "ไฮโซแบคแพคเกอร์" ตามมาดูชะตากรรมของเธอกันเถอะ

Shilva Festival ...ในหุบเขาแห่งกาฐมัณฑุ

....เดินมาถึงลานกาฐมาณฑุก็ยิ่งแปลกใจ  เพราะผู้คนดูละลานตามากกว่าเมื่อเย็นวันวานอยู่มาก สาวเนปาลแต่งส่าหรี สีสดใสเต็มไปหมด มีเด็กวิ่งเล่นกันเต็มเมือง เข้าไปเลียบ ๆ เคียง ๆ ถามพี่เจ้าของร้านปักผ้าทังก้าแถว ๆ บริเวณทางเข้าลาน ดูบาร์ สแควร์ ที่ส่งภาษากายดูแล้วเป็นมิตร....คำตอบคืออะไรต้องคลิ๊กอ่าน

หิมาลัยไกลสุดตา

...แต่เรายังต้องต่อรถไปอีกต่อหนึ่งเป็นระยะสั้นๆ  ไปท่ารถที่จะขึ้นไปนาการ์กอต ถึงตอนนี้รายละเอียดที่บอกไว้ในไกด์บุ๊คก็ช่วยอะไรไม่ได้ ไม่มีป้ายหรือ landmark ที่จะช่วยจับทิศทางได้เลย และอีกครั้งที่เครื่องช่วยนำทางที่ดีที่สุดคือ ปาก นี่คือบทเรียนอีกบทหนึ่งว่าแผนที่มีไว้ให้งง ตัวช่วยที่ดีที่สุด คือ ชาวบ้านแถวๆนั้น นั่นเอง...

โอ้โฮ...บักตาปูร์

...พอแท็กซี่ขับพ้นซุ้มประตูทางเข้าเท่านั้นเอง สองสาวตื่นตาตื่นใจกับภาพเมือง  ที่ได้ชื่อว่าพิพิธภัณฑ์ที่มีชีวิต(Live Museum) อย่างแท้จริง สภาพเมืองเก่าที่อาคารบ้านเรือนเป็นสีน้ำตาล สีอิฐ  ประตู หน้าต่าง เลยไปถึงเชิงหลังคา ตบแต่งด้วยลวดลายไม้แกะสลักอย่างสวยงาม...

ห้วงคำนึงในเมืองเก่า

...พี่จ๊อดน่าจะภูมิใจที่เธอได้ทำสิ่งที่เด็กนักเรียนเนปาลใฝ่ฝันถึง คือ การได้ดื่มโค้กแก้วโตๆ  เธอได้ดื่มน้ำดำทุกครั้งที่กระหาย แม้บางครั้งจะดูทุลักทุเลไปหน่อย  Momo เป็นสิ่งหากินได้ง่าย แต่หากได้น้ำดำกินตบท้ายคงเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ และหากอยากมีประสบการณ์แปลกๆ ก็น่าจะลองเข้าโรงหนังเมืองแขกดูซักรอบ จะได้รู้ว่าทำไมเจ้าของคำตอบนี้ถึงฝันอยากได้นั่งในโรงหนังเทียบชั้นแบบ Cinemax...

หลากอารมณ์ที่กาฐมัณฑุ

...เสียเงินค่าหนังสือพิมพ์แค่ 3 รูปี ได้ข้อมูลครบถ้วน  ไม่ต้องมัวเดาเหมือนพ่อแท็กซี่ที่ได้แต่บอก “may be may be” หรือ “possible possible” แถมยังรู้ทั้งเวลาเปิด-ปิด และค่าเข้าชมอีกต่างหาก...

ลาที...ไม่ลาจาก

...สิ่งเดียวที่ต้องทะนุถนอมหิ้วขึ้นเครื่องบิน คือถาดทองเหลืองของคุณครูสุรภี ขืนจับใส่ในกระเป๋า ต้องเสี่ยงต่อการบุบบู้บี้เป็นอย่างยิ่ง เดี๋ยวแม่จะหาว่าไปเก็บตกที่ไหนมา ต้องรักษาไว้สุดชีวิต ประหนึ่งนายกอภิสิทธิ์รักษาแหวนทองเหลืองจากคุณยายเนียมเชียวล่ะ...

Page 1/1
1
[Go to top]



Copyright © 2010 All Rights Reserved.

counter on iweb

Your visit